Doorgronden, duwende kleuren en lekker bezig zijn

Lekker bezig!

Het opbouwende commentaar bedoeld als opsteker bestond uit twee woorden, maar zette zeker weten iets in beweging.

Al met al duurde het zo’n drie uur voordat het eindresultaat, zie bijgevoegde foto, online ging. In de galerij van producten. Wachtend op een eventueel passerende belangstellende die wellicht in de toekomst ook tot koop zou kunnen overgaan.

Lekker bezig. Ik kan niet ontkennen dat het lekker was. Zinvol ook. Om het moment te pakken, de energie te voelen en het materiaal proberen te doorgronden. Kijkend en vooral voelend zag ik opeens de mogelijkheden. Op een van de drukke straten die het leven telt. Of op een landweggetje door het landschap dat grenst aan de bosrand.

Kleuren liepen in elkaar over. Pakten en vonden de ruimte die er beschikbaar was. Duwden elkaar, qua substantie, aan de kant. Maakten plaats waar kon. Vormen zonder er een woord voor te vinden. Luisterend en taxerend kon ik niets op een leugen betrappen.

Voorspiegelen. Dat ging een beetje aan het hele proces vooraf. Dat kwam omdat ik online aan het reizen was. Zag beelden van Max Ernst voorbijkomen als inspiratiebron en leidraad. Voelde de energie om zelf bezig te gaan opborrelden als een heet water spuitende IJslandse geiser. Het gevoel leek enige verwantschap te hebben aan het bedrijven van de liefde.

Lekker bezig. En het smaakt naar meer. Niet alleen omdat het zich aandient of de tijd er rijp voor is maar omdat het doorgronden van het materiaal net zo boeiend is als het doorgronden van de liefde en het leven.

Lekker bezig? Jazeker!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *